Bak heet.

Nog voor ik de deur openmaak
ruik ik reeds het zwoele chocoladeparfum.
Ik weet hoe je daar zal staan.
Dus wacht ik even aan de deur.
Met trillende hand zoek ik mijn sleutels.
Ik ben een puber die de deur niet openkrijgt.

Ik stok zoals je daar staat in de keuken.
Met die witte voorschot aan.
Je lekt twee vingers af en vraagt of ik wil proeven.
Weer gaan die vingers in het natte deeg.

En ik lek. 
Ik lek.
En ik lek nogmaals.

Je veinst protest.
Maar je liegt slecht.
Je genot staat reeds te bakken
en het zal onbedwingbaar rijzen.

Wat rest van het deeg is aan ons.
Bak heet.