De Sadist

Ik gaf geen krimp, een stalen gezicht,
koud vooruitkijkend, allicht.
Ze trachtte me te verwijten met tranen,
tot dicht tegen mijn ogen,
langs mijn neus, haar adem in de mijne.

Ze riep iets in mijn mond.
Ik hoorde slechts de galm,
van ver.

Sadist.
Ja, dat riep ze.
Och, ik weet niet eens wat dat wil zeggen.