Kruipen 

Een korte rilling naast me.
Ik open nog geen ogen.
Twee reptielen warmen op
in het eerste zonlicht.

Haar hand valt in mijn kruis.
Toevallig, denk ik even.
Doelbewust,
laat ze nuchter weten.

Een linkerbeen kruipt sissend onder me,
Ik mor, maar ze is listig.
Plots ben ik in kaken gevat.
Ochtendoksel is zoet.

Met gespleten tong tast ze me af.
Ze proest want ik ben voorspelbaar.
Ach wat, ik schakel uit,
en laat instincten vrij.

Zo gaat een tijd.

Een korte rilling naast me.
Ik open nog geen ogen.
Traag kauw ik verder aan een oorlel,
en laat nuchter weten :
"we zijn de vuilzakken vergeten".